Sunday Times Books LIVE Community Sign up

Login to Sunday Times Books LIVE

Forgotten password?

Forgotten your password?

Enter your username or email address and we'll send you reset instructions

Sunday Times Books LIVE


@ Sunday Times Books LIVE

Archive for June, 2018

2018 Media24 Books prize winners announced

Investigative journalist Jacques Pauw and Cape Town writer and poet Ken Barris were among the recipients of the 2018 Media24 Books prizes awarded in Cape Town on Thursday, 14 June 2018.

The Media24 Books prizes are awarded annually for books published by the Media24 Books division and Jonathan Ball Publishers, also part of Media24, in the preceding year. This year, prizes to a combined value of more than R200 000 were awarded in six categories.

Jacques Pauw won the Recht Malan prize for nonfiction for The President’s Keepers, published by NB Publishers under the Tafelberg imprint. According to the judges, The President’s Keepers will be remembered, along with #GuptaLeaks, for the change it brought about in South African society and the ANC. “The power of The President’s Keepers lies partly in the explosive revelations it makes, but mostly in that for the first time a broad-based narrative connected the dots between the private and public interests propping up Zuma at all costs. South Africans live in a better country today than a mere eight months ago, partly thanks to Pauw.”

The other titles on the nonfiction shortlist were How to Steal a City by Crispian Olver and Khwezi: The Story of Fezekile Kuzwayo by Redi Tlhabi.

The Herman Charles Bosman prize for English fiction went to Ken Barris for The Life of Worm and Other Misconceptions, a short story collection published by Kwela. The judges called it an extraordinary collection that combines the mundane with the surreal in illuminating but often deeply unsettling ways. It is a collection that keeps the reader “constantly intrigued, amused, repelled and acutely aware of South African realities”.

Also on the fiction shortlist were I am Pandarus by Michiel Heyns and Being Kari by Qarnita Loxton.

Novelist Eben Venter won the WA Hofmeyr prize for Afrikaans fiction for the fifth time with Groen soos die hemel daarbo, published by Tafelberg. The novel, which explores modern sexuality, intimacy and identity, was lauded by the judges for its finely honed style of writing. The other books on the shortlist were Die wêreld van Charlie Oeng by Etienne van Heerden and As in die mond by Nicole Jaekel Strauss.

Marlene van Niekerk received the Elisabeth Eybers prize for Afrikaans and English poetry for In die stille agterkamer, ekphrastic verses about the paintings of Dutch painter Jan Mankes (1889–1920). The collection, published by Human & Rousseau, was described by the judges as “a gripping yet meditative reading experience”. Also shortlisted were Nou, hier by Corné Coetzee, Radbraak by Jolyn Phillips and Alles het niet kom wôd by Nathan Trantraal.

The MER prize for youth novels was awarded to Carin Krahtz for Blou is nie ’n kleur nie (Tafelberg), while the MER prize for illustrated children’s books went to writer Rosamund Haden and illustrator Tony Pinchuck for The All Africa Wildlife Express.

The judges were: For the Recht Malan prize: Jean Meiring, Elsa van Huyssteen and Pauli van Wyk; for the Herman Charles Bosman prize: Johan Jacobs, Molly Brown and Ann Donald; for the WA Hofmeyr prize: Francois Smith, Sonja Loots and Kerneels Breytenbach; for the Elisabeth Eybers prize: Henning Pieterse, Bibi Slippers and Charl-Pierre Naudé; for the MER prize for youth novels: Nanette van Rooyen, Henriëtte Linde-Loubser and Betsie van der Westhuizen; and for the MER prize for illustrated children’s books: Piet Grobler, Marjorie van Heerden and Magdel Vorster.

The President's Keepers

Book details

How To Steal A City




The Life of Worm


I am Pandarus


Being Kari


Groen soos die hemel daarbo


Die wêreld van Charlie Oeng


As in die Mond


In die stille agterkamer


Nou, hier




Alles het niet kom wôd


Blou is nie 'n kleur nie


All Africa Wildlife Express

» read article

City Press Tafelberg Nonfiction Award now open for entries!

Due to a massive response, the deadline for the 2018 City Press Tafelberg Nonfiction Award has been extended from 30 June to 31 July!

Click here to download an entry form.

» read article

Launch: You Have to be Gay to Know God by Siya Khumalo (26 June)

Siya Khumalo grew up in a Durban township where one sermon could whip up a lynch mob against those considered different. Drawing on personal experience — his childhood, life in the army, attending church, and competing in pageants — Khumalo explores being LGBTQI+ in South Africa today. In You Have to Be Gay to Know God, he takes us on a daring journey, exposing the interrelatedness of religion, politics and sex as the expectations of African cultures mingle with greed and colonial religion.

Event Details

  • Date: Tuesday, 26 June 2018
  • Time: 6:00 PM for 6:30 PM
  • Venue: Love Books, The Bamboo Lifestyle Centre, 53 Rustenburg Road, Melville, Johannesburg | Map
  • Guest Speaker: Tshegofatso Senne
  • RSVP:

    Book Details

» read article

Irma Venter’s Sondag has been translated into English as Blue Sunday

Human & Rousseau is excited to announce that after the great success and popular appeal of her previous five crime novels (Skoenlapper, Skrapnel, Sondebok, Skarlaken and Sirkus) Irma Venter’s last novel, Sirkus, is being translated into English as Circus and will hit bookshelves late-August. Her latest crime novel Sondag is also appearing as Blue Sunday in September.

With her S-series, Irma has drawn the attention of the South African reading public and Deon Meyer has been quoted as calling her work “world class”. As with her S series, the titles in her English series will also follow a pattern, each named after a well-known song (“Circus” by Britney Spears and “Blue Sunday” by The Doors) so you can have a backtrack whilst curling up with your book.

About Blue Sunday:

Sunday. Christmas Eve. There is a break-in at the Stable Estates in Pretoria East. Businessman Lafras van Zyl is left for dead and his family has disappeared without a trace.

After six weeks there are still no clues, and Captain AJ Williams has been summoned to solve the case.

Alex Derksen and Ranna Abramson are on the trail of Martina Buitendag (17), who went missing in Yeoville.

Two crimes. Countless secrets. More questions than answers.

About the author:

Irma Venter is a journalist at a media company in Johannesburg. She has received several accolades, including the Siemens Africa Profile Award for Science and Technology writing in 2012. She received the ATKV award for a suspense novel, for her debut, Skoenlapper. Her subsequent best-selling novels are Skrapnel, Sondebok, Skarlaken and Sirkus.

» read article

Bekendstelling: Truitjie roer my nie deur Schalk Bezuidenhout & Erns Grundling (9 Junie)

Wat beteken dit as ’n jong Afrikanerman jou beskryf as “nogals orraait”? Hoe trek jy die gehoor se aandag as die basaarpoeding hulle gemesmeraais het? En waar in die wêreld is die berugte Pomona Spur? In dié piepie-jou-nat-van-die-lag memoire verklap Schalk – en sy soortvan-bestuurder, Erns Grundling – die bisarre en hartroerende dinge wat hy oorgekom het op sy reise regoor die land na oral waar ’n mikrofoon en ’n gehoor hom inwag.


» read article

Launch: My Father Died for This by Lukhanyo and Abigail Calata (12 June)

Thirty-one years later Lukhanyo, now a journalist, becomes one of the SABC Eight when he defies Hlaudi Motsoeneng’s reign of censorship at the public broadcaster by writing an open letter that declares: my father didn’t die for this.

Now, with his wife Abigail, Lukhanyo brings to life the father he never knew and investigates the mystery that surrounds his death despite two high-profile inquests.

Join them in a poignant and inspiring journey into the history of a remarkable family that traces the struggle against apartheid beginning with Fort’s grandfather, Rivonia trialist and ANC Secretary-General Rev James Calata.

Lukhanyo Calata is a television journalist, who worked for eNCA before joining the SABC’s parliamentary office. He lives in Cape Town.

Abigail Calata is a journalist who has worked for Beeld as a political reporter and parliamentary correspondent, Die Burger and the University of Cape Town’s Law Faculty. She lives in Cape Town.

Event Details

» read article

“Djulle moet wys raak dat hulle force allie tyd hulle valse Afrikaans byrie skool.” Lees ’n uittreksel van Jeremy Vearey se Jeremy vannie Elsies

Van laaitie tot politieke kryger, bandiet tot generaal-majoor, ondergrondse operateur tot presidensiële lyfwag…

Van sy kleintyd in Elsiesrivier neem Jeremy Vearey se lewe talle onvoorspelbare wendings.

Sy eiesoortige vertelling sluit die ouere manne van sy jeug in, die ooms by die damstafel, kerkjeugkampe en die Kommuniste-manifes, skoolhou en ondergrondse werk vir MK, en sy aanhouding op Robbeneiland. As Mandela se lyfwag help hy ’n opstand in die Karoo ontlont, voor hy deel word van die nuwe SAPD, waar hy saam met die gewese vyand terrorisme en Kaapse bendes takel.

En onder alles loop ’n donker stroom.

Hier volg ‘n uittreksel van Jeremy se merkwaardige verhaal:

In Junie 1976 het ek begin kwaad word vir die wêreld, maar dit het min met die politieke onstuimigheid van daardie maand te doen gehad. Was dit die ontnugterende sameloop van te veel grond wat te vinnig onder my dertienjarige voete geskuif het? Daar was die skielike trek na ouma Galant se nuwe, eiesoortige huis in ’n eenvormige Uitsig waar die betekenis van die pleknaam niks met ’n vallei van hemel en aarde in gemeen gehad het nie. Miskien was die skielike aanslag van geraas en straatlewe op die Kaapse Vlakte net te veel. Om my onsekerheid te hanteer het ek begin optree op die enigste manier wat die straat my geleer het. Ek het begin baklei.


Ek was terug in Elsies, nog net so onvoorspelbaar soos altyd en slaggereed om enige vyand op die strate van Bishop Lavis, Elsiesrivier, Tiervlei en Uitsig te trotseer. My tweede vyand was die steilhaarleier van ’n bende Holy Trinity Laerskool-leerlinge wie byna elke middag wanneer ek en Merle van skool af huis toe loop, my op die Bishop Lavis-Elsiesrivier-brug in Haltweg geteister het. Ek kon seker die sypaadjie aan die teenoorgestelde kant van die pad gebruik maar het ek verkies om direk deur die klomp Holy Trinityleerlinge te stap. Hierdie uitdaging het gewoonlik gepaardgegaan met vuishoue en skoppe van alle kante terwyl ek vergeefs terugveg en vloekend wegloop onder hulle gespot en gelag.

Dis nou tot ek eendag met ’n passer en vulpen my weg deur hulle gesteek het. Die volgende dag het van hulle ouers by die skoolhoof meneer Majoos gekla maar hierdie keer was daar ’n les saam met die gewone ses-van-die-bestes. Die trant van sy les was oor hoe die braafste ding wat ’n man kan doen, is om ’n geveg te vermy tot hy ’n ander manier vind om die konflik sonder geweld op te los.

Maar toe kom 16 Junie 1976, en ek leer eerstehands hoe onvanpas daardie les is as jou teenstander nie ook daarin glo nie.

Dit was my oudste neef Louis wie my aan die politiek van 16 Junie voorgestel het. Louis het nooit gewerk nie maar elke dag sy suiwer daggaslowboat gerook. Hy was ’n beginselvaste man wie gereeld ons jonger newe vermaan het om nooit eendag bottelkop of witpyp soos skollies te rook nie want hulle bemors die dagga deur dit met sigarette en buttons te meng.

Eendag in Junie 1976 toe Elsiesrivier en Tiervlei se strate woes aan die brand is onder verlate busse en afleweringstrokke met gebreekte vensters, terwyl polisie se Land Rovers en Ford-vangwaens tevergeefs die onskuldiges probeer vastrek, kom Louis met sakke vol brood by oupa Vearey se djaart in Tiervlei aan. Nadat hy dit aan al die anties en die bure uitgedeel het, kom staan hy om die ghellieblik by ons en rook sy Rizla Blackie-daggaslowboat.

Ná ’n lang, diep trek deur dungeperste lippe hou hy dit eers binne vir omtrent ’n minuut. Toe eers blaas hy dit beheers en egalig uit en verklaar in ’n piepstem, terwyl die daggawolke saam met die woorde uit sy mond seil: “Ôs hette Duens-broodlorrie by Tiekie-stage vedala. Djulle moet gesienit hoe al die voovensters tot daa by die driver se knieë sametime stukkend spat. Vêrre gryp die driver saam met ôs die brood en ôs brand saam die lorrie in sy moer.”

“Vi hoekom?” vra Ricky.

Louis trek nog ’n diep skyf van sy slowboat en antwoord: “Sien djy, djulle sal eendag wys raak dat daai Duens-lorrie behoot aanie Boere ennit gaan oo hulle wat ôs wil force om hulle Afrikaans te praat.”

“Ma ôs praat dan oek Afrikaans! Dêrrie en Ma oek allie pad,” stry ek.

“Issie dieselfde Afrikaans vannie Boere nie. Ôs Afrikaans is original. Djulle moet wys raak dat hulle force allie tyd hulle valse Afrikaans byrie skool,” verduidelik Louis.

Ma het ook ’n soortgelyke trant gevolg in haar pogings om Junie 1976 te verduidelik, met dié verskil dat sy gemeen het Afrikaans is deur die Boere van ons gesteel en in ’n vreemde apartheidstaal verander om ons te forseer om die wêreld deur hulle woorde te verstaan en aanvaar. Sy het ons manier van Afrikaans en Engels praat as ’n vorm van rebellie teen hierdie apartheidsafrikaans beskou. Dis met dié dat ek en ’n groep standerdvyfleerlinge eendag in Julie 1976 geweier het om ná tweede pouse na ons klasse terug te keer.

Nie eens die skoolhoof se pleidooie, bangmaakstories van die mees gevreesde onderwysers oor lyfstraf of dreigemente van polisieoptrede kon ons daai dag stuit nie en die skool het stert tussen die bene verdaag.

Maar die volgende dag, toe bring die skoolhoof hulle geheime wapen. Niemand anders nie as ons ou sub B-onderwyseres miss Biscombe nie. Nog voor die oggendklok kon lui, het sy ons op die skoolterrein toegespreek en verduidelik dat sy dit eens met ons is oor apartheidsopvoeding maar dat dit in die lang termyn oor meer as net die gebeure in Soweto gaan. Ons klasboikot was onvolhoubaar en sou niks in die langtermynvryheidsstryd bereik nie. En só is Junie 1976 se politieke rebellie van die standerdvyfklas by Greenlands Primêr summier gestuit. Miskien is dit ironies dat dit wel meneer Majoos se les was – om ’n geveg te vermy tot ’n vreedsame oplossing gevind kan word – wat ons hier op ’n slinkse wyse gepootjie het.


» read article

Bekendstelling: Truitjie roer my nie deur Schalk Bezuidenhout (5 Junie)

Wat beteken dit as ’n jong Afrikanerman jou beskryf as “nogals orraait”? Hoe trek jy die gehoor se aandag as die basaarpoeding hulle gemesmeraais het? En waar in die wêreld is die berugte Pomona Spur? In dié piepie-jou-nat-van-die-lag memoire verklap Schalk – en sy soortvan-bestuurder, Erns Grundling – die bisarre en hartroerende dinge wat hy oorgekom het op sy reise regoor die land na oral waar ’n mikrofoon en ’n gehoor hom inwag.


» read article